این از من

پارسال همین موقع ها بود ....حالا یکم این ورتر یکم اون ورتر....ولی همین حوالی بود

یه دوش گرقتم و بعد اون دوش ریدم ب زندگیم....نتونستم خودمو جکع کنم....دلگیری پاییز بهانه بووود....اگز پایییز دلگیربود چرا این پاییز دل گیری وجود نداشت؟

اصن خصوصیت دادن ب این بزرگی ب فصل ها مسخرس...حالت خوب باشه کل زمستونت روزه و شب برات بزرگ نمیشه....گند زدم ب نخوم و اخترشناسی میدونم...

ولی همه چی رده...فقط حالت خوب باشه....

امسال اما ...همین حالا از یه دوشی میام ک تصمیم گرقتم بعدش زندگیمو آباد کنم و ریدمان یک سال اخیرم حمع کنم...دیر فهمیدم ارزش خودمو...تونستنما...ولی فهمیدم....

گفتم دوش بگیرم یک سال گندو از بدنم و روحم بشورم و شروع کنم ب جبران...

اینم بگم از این تصمیات زندگی زیر دوشی نیستا

از.......